Dyrektywa maszynowa ue

Dyrektywa ATEX w polskim systemie prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Łączy się do wyrobów danych do praktyce w okolicach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe wyroby muszą spełniać surowe wymagania używające się nie jedynie do bezpieczeństwa a oraz do ochrony zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W istotę przepisów omawianego aktu normatywnego poziom bezpieczeństw, a i powiązane z tym wszelkie procedury oceny w decydującej mierze zależne są z stopnia zagrożenia środowiska, w jakim dane urządzenie będzie wykonywało.
Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania które musi pełnić dany produkt, by mógł być stawiany w przestrzeniach zagrożonych wybuchem. A o jakie strefy chodzi? Przede każdym mowa tutaj o kopalniach węgla kamiennego, gdzie jest niezmiernie ważne prawdopodobieństwo wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na jakości. Stanowi ich dwie. W pierwszej części wybierają się urządzenia, które daje się w podziemiach kopalni również na powierzchniach, które mogą stanowić zagrożone wybuchem metanu. Druga część wznosi się do urządzeń, które dostosowuje się w nowych miejscach, ale jakie mogą istnieć zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania wszystkie dla całych urządzeń siedzących w okolicach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. A bardziej długie wymagania można z łatwością znaleźć w częściach zharmonizowanych.

Należy pamiętać, że dania przyjęte do praktyki w przestrzeniach zagrożonych wybuchem powinny być oznakowane znakiem CE. Za znakiem należy zwrócić numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, który powinien być dokładny, widoczny, trwały i prosty.

Jednostka notyfikująca bada cały organizm kontrole lub jedno wyposażenia w obiektu zapewnienia zgód z obecnymi wzorami i wymaganiami dyrektywy. Należy również pamiętać, że z dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa zasada ATEX 2014/34/UE.