Ustawa o szkoleniach pracownikow

Wędlinami określa się rozmaite wyroby mięsne powstałe z środka rozdrobnionego, z serii wędzonki to mięsne przetwory stworzone z pojedynczego kawałka peklowanego mięsa. Peklowanie to a proces technologiczny, który polega na działaniu solanki lub mieszanki peklującej na mięso. Efektem omawianego procesu jest zapisanie barwy oraz wytworzenie charakterystycznego mięsnego guście i dodatku. Hurtownie wędlin dzięki peklowaniu dokonują przedłużenia trwałości swoich wyrobów poprzez zahamowanie wzrostu bakterii chorobotwórczych i gnilnych. Dzięki temu klienci mogą dłużej zajmować się smakiem ulubionych przetworów mięsnych bez obawy, że mimo noszenia w lodówce przedwcześnie się zepsują.

Drinkom spośród najprostszych przetworów mięsnych wydawanych przez hurtownie wędlin jest tradycyjna szynka, najczęściej pochodzenia wieprzowego. Szynka pozyskiwana jest z tylnej tuszy świni lub dzika, stanowi wyrób garmażeryjny oferowany jako materiał schłodzony bądź mrożony z kością lub bez. Prawidłowa barwa mięśni w szynce powinna zawierać się w kierunku między jasnoróżowej po czerwoną, zaś tłuszcz prawdopodobnie żyć pomalowany na biało, z odcieniem kremowym lub różowawym. Innym w porze najbardziej charakterystycznym wśród polskich konsumentów rodzajem wędliny jest powszechna na pełnym świecie kiełbasa. Otóż klasyczna kiełbasa więc nic dziwnego niż solone, zmielone mięso wieprzowe z dodatkiem przypraw oraz wprowadzone do osłonki celulozowej lub jelita.

Określone warunki klimatyczne w swym świecie doprowadziły do tego, iż w Polsce kiełbasę utrwalano poprzez wędzenie zamiast przez naturalny proces suszenia, gdy w końcach śródziemnomorskich o mniejszej wilgotności powietrza. Niekiedy hurtownie wędlin mianem kiełbasy określały wyrób wędliniarsko-garmażeryjny zawierający nie tylko mięso wieprzowe, ale jeszcze znaczne domieszki mięsa innych zwierząt rzeźnych (np. wołowiny, koniny, jagnięciny, drobiu, królika, nutrii bądź osła). Powodem takich praktyk były względy ekonomiczne, albowiem wieprzowina uchodziła za kosztowny surowiec, ponieważ jej brak uzupełniano różnymi typami mięs. W ostatni rozwiązanie utrwalił żywy do ostatniej pory stereotyp głoszący, iż salami produkowane jest z oślego mięsa, frankfurterki produkuje się z nutrii, kabanos z koniny, zaś parówki zawierają mięso drobiowe.